2003

گفتگوی اختصاصی با یک معلول نوشهری به مناسبت روز جهانی معلولین

گفتگوی اختصاصی نوشهرآنلاین با یک معلول نوشهری به مناسبت روز جهانی معلولین ، دانشجوی معماری هستم و بیماری نرمی استخوان دارم.
نوع برخورد مردم با شما چطور است؟
همه جور هستند ، بعضی ها جوری آدم را نگاه میکنند که انگار ما جزء آدم ها نیستیم یا فرق میکنیم. بعضی ها هم با ترحم از الفاظ آخی یا بیچاره استفاده می کنند که خیلی در روحیه معلولین تاثیر منفی دارد. بعضی ها هم خیلی فرق دارند با همه جوری با آدم برخورد میکنند که خیلی به معلولین روحیه میدهند.

مسئولین چطور؟
ارگان یا نهاد خاصی هست که به فکر شما باشد؟
هیچ کدام از مسئولین به فکر معلولین نیستند، من پیش بیشتر نهادهای دولتی رفتم بابت گرفتن وام ماشین البته با نرخ بانکی اما سریع وام دهند همه گفتند چشم اما هیچ کدام به قول خودشان عمل نکردند. برای یک معلول جسمی از همه سخت تر نداشتن ماشین است من بابت وام ماشین پیش خیلی از مسئولین رفتم؛ مسئولین شهری حتی بهزیستی نوشهر که فقط میگن وام اشتغال میدهند و آن هم باید مدرک جواز کسب داشته باشیم.

بهزیستی از لحاظ خرج ماهیانه کمکی به خانواده های داری معلول میکنند؟
ماهی صد پنجاه هزار تومان کمک میکنند.

به ازای هر معلول یا کلا؟
من اطلاع دقیق ندارم شاید تعداد معلول بیشتر باشه بیشتر کمک کنند اما من ماهی صد و پنجاه هزار تومان میگیرم.

در مورد رفت و آمد به شهر، ساختمان های اداری، آموزشی و کلا فضاهای عمومی چه مشکلاتی دارید؟
راننده های تاکسی خطی اصلا معلولین را سوار نمی کنند یا اگر سوار کنند دربست حساب میکنند. من برای رفتن به دانشگاه و جاهای دیگر باید ماهی ۸۰۰ هزار تومن کرایه دهم.
به راننده های تاکسی ها مخصوصا راننده های چالوس نوشهر بگویید که به معلولین احترام بزارند و سوارشان کنند البته همه راننده ها این گونه نیستند.
داخل شهر اگر تنها باشم خیلی سخت است چون نمیتوانم از شیب ها یا جوب ها رد شوم و مجبورم از مردم کمک بگیرم و مشکل بزرگ دیگر ماشین هایی هستند که مقابل راه یا معابر پارک میکنند.
کار های اداری که بیشتر باید یک نفر با من باشد که به کارها برسد و من فقط باید پایین پله های اداره باشم تا اگر امضاء یا مدرک دیگر نیاز بود من انجام دهم. این قبیل مشکلات و نادیده گرفتن حقوق معلولین است که معلولیت واقعا آدم را اذیت میکند.
یا زمانیکه میخواهیم به مسجد برویم مجبوریم جلوی در باید بایستیم و سرما اذیت میکند و احساس میکنید خیلی ها از حضور ما راضی نیستند.

در ارتباط با اشتغال چه مشکلاتی دارید؟
اصلا هیچ کاری برای معلولین داخل نوشهر نیست. جز اینکه خود معلول پول داشته باشد و بتواند مغازه ای برای خودش اجاره کند.
البته بهزیستی هم وام اشتغال میدهد که در این وضعیت فکر نمیکنم با ۱۵ میلیون کاری بشود راه انداخت.

حرفم با مسئولین این است لطفا برای معلولین یک وام با درصد سود کم بدهند که یک ماشین بخرند، در خصوص وام خانه که بهزیستی میدهد شرط وام این است که معلول باید یک زمین باشد، معلولی که توان خرید زمین ندارد وام خانه چه کمکی به معلول دارد؟
در خصوص طراحی شهری جوب های آب را طوری کنند که معلولین بتوانند رد شوند.
درخواستم از مسئولین حداقل روز معلول یک جشنی بگیرند که خودشان هم حضور داشته باشند یا در سال خانه چند معلول بروند و از نزدیک مشکلات معلولین را ببیند مخصوصا جانبازان که بدن سالم خودشان را فدای ایران کردند و این درد را به جان خریدند؛ به احترام این عزیزان مشکل های معلولین برای رفت و آمد داخل شهر را حل کنند و رفت و آمد برای معلولین راحت شود.
و حرفم به مردم عزیز نوشهر یا ایران این ست یک معلول که دیدند احساس ترحم نکنند و از الفاظ آخ آخ یا بیچاره استفاده نکنند.
یا اگر خود معلول کمک خواست کمکش کنند، بین آدم های سالم و معلول فرقی نزارند و معلولین ذهنی هم اذیت نکند.

هدف و برنامه ای برای زندگیتان دارید ،چه رشته ای میخونید و دوست دارید با تحصیلتون به چه هدفی برسید؟
دانشجوی رشته ی معماری هستم و دوست دارم در آینده نزدیک برای ادامه تحصیل به خارج از کشور بروم، چون بهترین امکانات را برای معلولین دارند.

آخرین حرفم برای معلولین نابینا، ذهنی و معلولیت های دیگر که واقعا رفت و آمد به شهر برای نابیناها سخت است.
چرا که اصلا نمی توانند به تنهای داخل شهر بروند؛ معلولین ذهنی که نگهداریشان بسیار سخت است و خانواده ها باید تمام وقت در خدمت آنها باشند
و در مورد مصرف کردن دارو ها یا رفتن به بیمارستان ها که از طرف بهزیستی هیچ بیمه ای نیستند و تمام هزینه ها آزاد است، خیلی از معلولین باید هر روز از دارو استفاده کنند.

نام این معلول عزیز به درخواست ایشان محفوظ است.
انتهای پیام/

لینک کوتاه خبر:

نظرات مردمی

جدیدترین خبرها

آپــارات

یادداشت ویژه

جواد خسروی- کارشناس ارشد مسائل سیاسی

اقتصاد، چرا و چگونه ؟

اینکه در جمهوری اسلامی ایران طی‎ ‎یک دهه اخیر توسط رهبر انقلاب‎ ‎نام‌گذاری سال‌ها‎ ‎به شعار اقتصادی تعلق‌گرفته و در انقلابی که مبنای اساسی آن تحول فکری فرهنگی بر اساس ‏فرهنگ و آیین دین مبین اسلام است به اقتصاد این‌گونه پرداخته‌شده و می‌شود، این سؤال را ‏در ذهن برخی‌ها ایجاد می‌کند که اقتصاد چرا و چگونه؟



بازی های بومی و محلی نوشهر